TR-ance forumda, melodic isimli uyeden alintidir

AŞIK OLMAK İSTİYORSAN OKU!!

Tam qöğsünün ortasında bir yerin acıyacak…
Evinin seni içine sığdıramayacak kadar dar olduqunu faRk edeceksin…
Sokağa fırLayacaKsın…
Sokaklar da dar qeLeceK…
Tıpkı vücudunun yüreğine dar geldiği qibi…
Ne denizin mavisi açacak içini, ne pırıL pırıL gökyüzü…
kendini taşıyamayacak kadar çok büyüyecek,bir yandan da kaybolacak kadar küçüleceksin…
BiriLeri sana bir şeyLer anLatacak durmadan…
“ÖnemLi oLan sağLık.”
“Yaşamak güzeL.”
“Boşver,herşey unutuLur.”
Sen hiçbirini duymayacaksın…
Göz yaşLarından etrafı göremez haLe geLeceksin…
Ondan öLmesini isteyecek kadar nefret edecek,
az sonra koLLarında öLmek isteyecek kadar çok seveceksin…
Hep ondan bahsetmek isteyeceksin…
“ÖLüme çare buLundu” ya da “Yarın kıyamet kopacakmış”
deseLer başını kaLdırıp Ne dedin?” diye sormayacaksın…
YaLnız kaLmak isteyeceksin…
Hemde kaLabaLıkLarın arasında kaybolmak…
ikisi de yetmeyecek…
qeçmişi düşüneceksin…
Neredeyse dakika dakika…
Ama !.. kötüLeri atLayarak…
OnunLa geçtiqin yerLerden geçmek isteyeceksin…
qittigin yerLere qitmek…
Bu sana hiç iyi geLmeyecek…
Ama biLe biLe yapacaksın…
Biri sana içindeki acıyı söküp atabiLeceğini söLese,kaçacaksın…
AsLında kurtuLmak istedigin haLde,o acıyı yaşamak için direneceksin…
Hayatının geri kaLanını onu düşünerek geçirmek isteyeceksin….
Aksini iddia edenLerden nefret edeceksin…
Herkesi ona benzetip…
Kimseyi onun yerine koyamayacaksın…
Hiçbir sey oyaLamayacak seni…
iLaçLara sığınacaksın… Birkaç saat kafanı bulandıran ama asLa onu unutturmayan…
Sadece bir müddet buzLu camın arkasından seyrettiren…
Bütün şarkıLar sizin için yazıLmış gibi gelecek…
Boğazın düğümLenecek,dinLeyemeyeceksin…
Uyumak zor, uyanmak koLay oLacak…
Sabahı ipLe çekeceksin…
Bazen de “Hiç güneş doğmasa” diyeceksin…
Ne geceLer rahatLatacak seni ne gündüzLer…
ÖLmeyi isteyip,öLemeyeceksin…
BeLki çivi çiviyi söker diye can havLiyle önüne çıkana sarıLmak isteyeceksin … NafiLe…
Düşüncesi biLe tahammüL ediLmez geLecek…
RüyaLar göreceksin, gerçek oLmasını istedigin…
Her sıçrayarak uyandığında onun adını söyLediğini fark edeceksin…
TeLefonun çaLmasını bekleyeceksin…Aramayacağını biLe biLe…
Her çaldığında yüreğin ağzına geLecek…
AğLamakLı konuşacaksın arayanLarLa…
Yüreğin burkuLacak…
Canın yanacak…
Bir daha sevmemeye yemin edeceksin…
Hayata dair hiçbir şey yapmak geLmeyecek içinden…
Onun sesini bir kez daha duymak için yanıp tutuşacaksın…
DefaLarca aradığı günLerin kıymetini biLmediğin için kendinden nefret edeceksin…
Yaşadığın şehri terk etmek isteyeceksin…
OnunLa hiçbir anının oLmadığı bir yerLere gidip yerLeşmek…
Ama biR umut…
OnunLa birgün biR yerde karşıLaşma umudu…
Bu umut seni gitmeKten aLıkoyacak…
GeL gitLer içinde yaşayacaKsın…
TabiKi buna yaşamaK deniLiRse ! . .

..

This entry was posted on Thursday, November 6th, 2008 at 11:33 pm and is filed under Gece. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.